Gdzie jest moja parafia?
Niekiedy zadajemy sobie to pytanie. Przypominam więc, że każdy katolik należy do parafii, na terenie której faktycznie mieszka, a nie do tej, w której jest zameldowany. Bo czy parafianinem parafii w Krakowie lub w Łodzi może być ktoś, kto - choć tam jest zameldowany od urodzenia - od lat mieszka w Płocku, np. przy ul. Kazimierza Wielkiego? Odpowiedź jest prosta: mimo zameldowania w Krakowie czy Łodzi, taka osoba należy do parafii na terenie miejsca swojego faktycznego zamieszkania – czyli naszej parafii. To tutaj powinna załatwiać wszelkie sprawy duszpasterskie i kancelaryjne, a nie w Krakowie czy Łodzi. Analogicznie, jeśli ktoś jest zameldowany na terenie naszej parafii, ale faktycznie mieszka np. we Wrocławiu, to - po zgłoszeniu się do tamtejszej kancelarii parafialnej - staje się parafianinem parafii w miejscu zamieszkania. Wyjątkiem są sprawy związane z metrykami chrztu lub bierzmowania – te dokumenty wydaje parafia, w której udzielono danego sakramentu.
W związku z powyższym informuję, że po zmianie miejsca zamieszkania należy zgłosić się do kancelarii parafii, na terenie której aktualnie mieszkamy, i wpisać się na listę parafian. Często robią to księża podczas tzw. kolędy, ale warto wyraźnie o to poprosić. Zdarza się, że ktoś mieszka na terenie danej parafii od kilku lat, lecz nigdy nie nawiązał z nią żadnego kontaktu i się nie zapisał - formalnie nie należy wtedy do tej parafii. Osoby takie, niejako „zawieszone” w próżni, mogą mieć trudności w załatwieniu różnych spraw w kancelarii parafialnej.
Kodeks Prawa Kanoniczego:
Kan. 515
- 1. Parafia jest określoną wspólnotą wiernych, utworzoną na sposób stały w Kościele partykularnym, nad którą pasterską pieczę, pod władzą biskupa diecezjalnego, powierza się proboszczowi jako jej własnemu pasterzowi.
Kan. 518
Z zasady ogólnej parafia powinna być terytorialna, a więc obejmująca wszystkich wiernych określonego terytorium. Gdzie jednak jest to wskazane, należy tworzyć parafie personalne, określone z racji obrządku, języka, narodowości wiernych, jakiegoś terytorium, albo z innego jeszcze powodu.
Kan. 102
- 1. Zamieszkanie stałe nabywa się takim przebywaniem na terytorium jakiejś parafii lub przynajmniej diecezji, które albo jest połączone z zamiarem pozostania tam na stałe, jeśli nic stamtąd nie odwoła, albo trwało przez pełnych pięć lat.
- 2. Tymczasowe zamieszkanie nabywa się przez takie przebywanie na terenie jakiejś parafii lub przynajmniej diecezji, które albo jest połączone z zamiarem pozostania tam przynajmniej przez trzy miesiące, jeśli nic stamtąd nie odwoła, albo przedłużyło się rzeczywiście do trzech miesięcy.
- 3. Stałe lub tymczasowe zamieszkanie na terenie parafii nazywa się parafialnym; na terenie diecezji – chociażby nie w parafii – diecezjalnym.
Kan. 107
- 1. Zarówno przez zamieszkanie stałe jak i tymczasowe, każdy uzyskuje własnego proboszcza oraz ordynariusza.
Prawo Kanoniczne nie posługuje się pojęciem „zameldowania”. Przynależność do parafii opiera się na zamieszkaniu, czyli faktycznym przebywaniu na jej terytorium. Dlatego w zwykłych okolicznościach wszelkie formalności związane z udzielaniem sakramentów chrztu, Pierwszej Komunii Świętej, bierzmowania, małżeństwa - a także z celebracją pogrzebu katolickiego, są prowadzone zgodnie z przepisami prawa kanonicznego, czyli według miejsca zamieszkania, a nie zameldowania. Z tego względu obecność wiernych podczas wizyty duszpasterskiej (tzw. kolędy) ma istotne znaczenie - stanowi bowiem potwierdzenie ich przynależności do parafii poprzez zamieszkanie na jej terenie. Dobrym i mile widzianym zwyczajem jest również to, że nowi mieszkańcy zgłaszają fakt swojego zamieszkania w kancelarii parafialnej.
Kompetencji proboszcza względem osób przebywających na terenie jego parafii, przypominam następujące zasady:
Każda osoba uzyskuje własnego proboszcza zarówno przez zamieszkanie stałe jak i tymczasowe (kan. 107 § l KPK). Chodzi tutaj o faktyczne zamieszkanie w danym miejscu a nie o zapis meldunkowy. Zameldowanie się bowiem w danej miejscowości, nie przesądza jeszcze o faktycznym zamieszkaniu stałym lub tymczasowym tej osoby. Stałe lub tymczasowe zamieszkanie na terenie parafii nazywa się parafialnym. Zamieszkanie stałe (domicilium) w parafii nabywa się takim przebywaniem na terytorium jakiejś parafii, które albo jest połączone z zamiarem pozostania tam na stałe, jeśli nic stamtąd nie odwoła, albo trwało przez pełnych pięć lat (por. kan. 102 § l). Zamieszkanie stałe nie musi opierać się na nieprzerwanym przebywaniu w danym miejscu. Stąd zamieszkania stałego nie traci się przez czasowe opuszczenie miejsca, jeśli opuszczeniu towarzyszy zamiar powrotu. W razie wątpliwości zamiar pozostania na stałe można wywnioskować z okoliczności zamieszkania.
Zamieszkanie tymczasowe (quasi-domicilium) w parafii nabywa się przez takie przebywanie na terenie jakieś parafii, które albo jest połączone z zamiarem pozostania tam przynajmniej przez trzy miesiące, jeśli nic stamtąd nie odwoła, albo przedłużyło się rzeczywiście do trzech miesięcy (kan. 102 § 2). Zamiar zamieszkiwania przez trzy miesiące można udowodnić na podstawie okoliczności. Może on wynikać np. z faktu podjęcia dłuższej pracy lub studiów. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby osoba fizyczna miała kilka tymczasowych miejsc zamieszkania.
Jeśli osoba nigdzie nie ma ani stałego, ani tymczasowego zamieszkania, nazywamy ją tułaczem (vagus) (kan. 100). Własnym proboszczem tułacza jest proboszcz miejsca, w którym tułacz aktualnie przebywa (kan. 107 § 2). Wiernych należy pouczać o ich przynależności parafialnej i związanych z tym faktem konsekwencjach, a także o tym, że winni oni być znani swemu proboszczowi przez uczęszczanie na nabożeństwa w parafii zamieszkania, przyjęcie odwiedzin duszpasterskich, dokonanie wpisu do kartoteki parafialnej ..., albowiem tylko własny proboszcz, jako pasterz powierzonego mu ludu, jest kompetentny do wystawiania wiarygodnej opinii o ich życiu religijnym, np. zaświadczenia stwierdzającego, że dana osoba może być matką lub ojcem chrzestnym, pozwolenia na katolicki pogrzeb, opinii wiarygodności o składających zeznania itp.
Zatem! Każdy kto zamieszkuje na terenie Parafii winien zgłosić ten fakt w biurze parafialnym, aby nabyć prawo przynależności parafialnej, bowiem fakt zameldowania nie jest potwierdzeniem zamieszkania.
Kancelaria parafialna
Czwartek:
16:15 - 17:15
